-केशब खड्का
तिमि
बिस्तारमा पल्टेर टिभिका च्यानल फेर्दै गर्दा
म
पोहोर साल नउम्रिएको टिमुरको बिजको पत्र केलाइरहेको हुन्छु ।
उता इएर फोन लगाएर आइपडमा मा आफुलाई मन पर्ने गीत सुन्दै गर्दा तिमी
म
यता जवानिमै सुकेको सिसौको रुख नियाल्दै मृत्यु कारण खोजिरहेको हुन्छु ।
महंगा रेस्टुरेन्टमा बसेर तिमी स्टुल फेर्दै कोल्ड ड्रिङ्कस पिउदै गर्दा
म
दुर दराजको वस्तीमा चाउचाउको झोलको भरमा वन समबृद्धीको बयान छाटिरहेको हुन्छु
तिमि
साथीहरुसंग मल्टिफ्लेक्स सिनेमा घर मा ब्लक बस्टर सिनेमा हेरिरहदा
म
भख्खरै मृग मारेर फरार भएको अपराधीको पिछा गरीरहेको हुन्छु
तिमी
आफ्ना आफन्तको जन्मदिनको उत्सव मनाइरहेकी बेला
म
वन महत्व दर्शाउन वन समुहको साधारण सभामा पुगेको हुन्छु ।
तिमी
आफ्नो बाषिर्क परिक्षाको रुटिन बिर्सेर फोनमा मलाइ सोधिरहेको बेला
म
मेरो क्षेत्रका २०० वटा वन समुहमा रहेका प्रत्यक वन प्रजातीहरु याद गरिराखेको हुन्छु
तिमि
हिन्दि सिरियलको कुनै पात्रको मृत्युमा दुख मनाउ गरिरहेको बेला
म
मेरो बिरामी च्याखुरा निको तुल्याएर पुन जङगलमै छाड्न लागेको खुशीमा मग्न हुन्छु ।।
त्यसैले
यो मेरो देखावटी व्यस्तता होइन सत्यता हो
किनकी
तिम्ले र मैले हिड्ने बाटो अलग छ
तिम्रो र मेरो जीवन दर्शनको पाटो अलग छ